مدادهایی با سطوح سختی مختلف (از 9H تا 9B) به دلیل نسبت های متفاوت گرافیت به خاک رس، کاربردهای منحصر به فردی دارند. در زیر یک راهنمای طبقه بندی و استفاده حرفه ای آمده است:
1. مدادهای بسیار سخت (9H-4H)
ویژگی ها: محتوای گرافیت کم، محتوای خاک رس بالا، خطوط بسیار ظریف و رنگ روشن، به راحتی لکه نمی شود.
مناسب برای:
نقشه مهندسی: برای ترسیم خطوط کمکی دقیق یا پیش نویس های اولیه نقشه های مکانیکی استفاده می شود.
انتقال چاپ: به عنوان پایه ای برای حکاکی خطوط روی صفحات چوبی یا فلزی استفاده می شود.
طرحهای{0} رنگی روشن: زیرسازی خطوط ساختاری در نقاشیهای آبرنگ که باید کاملاً پوشانده شوند.
2. مداد با سختی متوسط (3H-H)
ویژگی ها: شفافیت و پاک شدن را متعادل می کند.
مناسب برای:
اسکیس های معماری: ترسیم خطوط سازه ای که باید حفظ شوند.
خطوط کلی طرح: تعیین موقعیت خطوط برای ویژگی های صورت در نقاشی پرتره.
تصاویر فنی: نمودارهای تشریحی یا تصاویر گیاه شناسی در کتاب های درسی.
3. مدادهای استاندارد (HB-F)
ویژگی ها: بهترین انتخاب برای نوشتن روزمره، متعادل کردن تاریکی و دوام.
مناسب برای:
نوشته های کتاب طرح: یادداشت های سریع الهام گرفته شده توسط هنرمندان.
پر کردن برگه های پاسخ: ایده آل برای آزمون های استاندارد (مانند SAT).
طرحهای کتاب کمیک: نسخههای اصلی-دستی که باید اسکن و دیجیتالی شوند.
4. مدادهای نرم (B-4B)
مشخصات: نسبت گرافیت بالا، به راحتی لکه دار، مناسب برای بیان هنری.
مناسب برای:
طرحهای سایهزنی: انتقالهای تاریک در پرترهها (با کندههای کاغذی برای ترکیب استفاده میشود).
ترسیم منظره: به سرعت بافت درخت یا حجم ابر را ثبت کنید.
جایگزین مداد زغالی: جایگزینی برای زمانی که به کنترل دقیق تری نیاز است.
5. مدادهای بسیار نرم (5B-9B)
مشخصات: رنگ سیاه پررنگ، تقریباً مانند چوب زغال، به راحتی شکسته می شود.
مناسب برای:
کیاروسکورو دراماتیک: تاکید بر نواحی با بالاترین کنتراست در یک تصویر.
بیان انتزاعی: دی کونینگ{0}}آزمایش های سبک با ضربه های قلم مو پرشور.
میکس مدیا: لایه گذاری با پاستل یا اکریلیک برای ایجاد بافت های خاص.